ΗΡΩΙΝΗ

 

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
   Η ηρωίνη παρασκευάστηκε αρχικά, για να αντικαταστήσει την μορφίνη, θεωρώντας ότι δεν θα υπάρξει έντονος εθισμός του χρήστη. Τα αποτελέσματα όμως ήταν αντίθετα των αρχικών επιδιώξεων και έτσι η ηρωίνη, τρεις φορές πιο ισχυρή από την μορφίνη,  ενέπλεκε τον χρήστη σε ένα φαύλο κύκλο εξάρτησης. 
  Την δεκαετία του ’30, παρατηρείται η διακίνηση της ηρωίνης από τις φυτείες της Τουρκίας στην Ευρώπη και στην Αμερική, την οποία διαχειρίζονταν η Ιταλική Μαφία και οι Κορσικανοί. Η εισαγωγή ηρωίνης στην Αμερική διαρκώς αυξανόταν και γύρω στο 1950 διαπιστώνεται το πόσο πολύ έχει επεκταθεί η χρήση της  σε όλα τα κοινωνικά στρώματα της χώρας. 
   Την δεκαετία ’60-’70, μεγάλες ποσότητες ηρωίνης αρχίζουν να στέλνονται από την Νοτιοανατολική Ασία στις ΗΠΑ.
   Σήμερα, κύριες  πηγές προμήθειας ηρωίνης είναι  το Χρυσό Τρίγωνο (Βιρμανία- Ταϊλάνδη-Λάος) και η Χρυσή Ημισέληνος (Περσία- Αφγανιστάν- Πακιστάν). 
   Στην Ελλάδα σήμερα, το φαινόμενο της χρήσης ηρωίνης έχει εξαπλωθεί σε όλα τα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα και δεν αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό συγκεκριμένων ευπαθών ομάδων. Όσον αφορά στην αντίληψη που επικρατεί σχετικά με τον χρήστη ηρωίνης, τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει. Σήμερα, ο χρήστης αντιμετωπίζεται σαν άτομο που έχει ανάγκη υποστήριξης και θεραπείας, ώστε να αποφεύγεται η περιθωριοποίησή του.
       
ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ
   Η ηρωίνη ανήκει στις οπιούχες ουσίες και προέρχεται από την κατεργασία του οπίου. Συχνά της αναφέρεται ως “σκληρό ναρκωτικό”. Είναι παράγωγο της μορφίνης και η μορφή της συνήθως είναι λευκή ή καφέ κρυσταλλική πούδρα/ σκόνη. Λαμβάνεται κυρίως με ενέσιμη μορφή και λιγότερο συχνά με εισπνοή ή με κάπνισμα.

Επιπτώσεις της χρήσης: 
Οι άμεσες επιπτώσεις  στον οργανισμό είναι:

  • αίσθηση υπνηλίας
  • περιορισμός των σεξουαλικών ορμών
  • αδράνεια (που οφείλεται κυρίως στη χρήση μεγάλων δόσεων)
  • συναίσθημα «ευτυχίας» και «ηρεμίας»    


   Η μακροχρόνια χρήση ηρωίνης μπορεί να προκαλέσει:

  • οργανικές επιπλοκές, όπως : μικροβιακή ενδοκαρδίτιδα, νεφροπάθεια, νευρικό απόστημα, οστεομυελίτιδα, χρόνια μυοπάθεια, επιβράδυνση μνήμης και σκέψης, θρομβοφλεβίτιδα κ.ά.
  • οργανικές εγκεφαλικές αλλοιώσεις
  • ασθένειες, όπως Aids, ελονοσία και ηπατίτιδα που εμφανίζονται λόγω μόλυνσης από μη αποστειρωμένες βελόνες ή από την πολλαπλή χρήση τους από διαφορετικά άτομα.
  • μη αναγνώριση των συμπτωμάτων άλλων παθήσεων, καθώς η ηρωίνη έχει την ιδιότητα να συγκαλύπτει τον πόνο
  • διαταραχές ή/και διακοπή του έμμηνου κύκλου, στις γυναίκες

   Η χρήση, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές τόσο στην ίδια τη μητέρα, όσο και στο νεογνό ( σωματικές δυσπλασίες, αναπνευστικά προβλήματα κ.α). Επίσης, παρατηρείται και στερητικό σύνδρομο νεογνών, το οποίο εμφανίζει τα εξής χαρακτηριστικά: ανεξήγητο κλάμα, τρόμο, γαστρεντερικά προβλήματα και διαταραγμένο ύπνο. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους εντός 48 ωρών από την γέννηση.
Ιδιαίτερα επικίνδυνο για την ζωή του χρήστη είναι το overdose ( υπερβολική δόση).
    Η υπερβολική δόση μπορεί να γίνει ηθελημένα, να οφείλεται στην καθαρότητα της ουσίας, στη μειωμένη ανοχή του οργανισμού μετά την αποτοξίνωση ή να συμβεί διότι ο χρήστης έχει καταναλώσει αλκοόλ. Αποτέλεσμα  της υπερδοσολογίας είναι η παράλυση του κέντρου της αναπνοής ή πνευμονικό οίδημα, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε θάνατο. Εξίσου επικίνδυνος είναι ο συνδυασμός της ηρωίνης με άλλες ουσίες, οι οποίες έχουν την ίδια ή την αντίθετη δράση από την ηρωίνη. 
    Σύμφωνα με μελέτες, το άτομο που έχει εθιστεί στην ηρωίνη ζει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του υποφέροντας και νιώθοντας συχνά άρρωστο. Η αναζήτηση της ουσίας γίνεται αυτοσκοπός και έτσι ο χρήστης δεν συμμετέχει στα κοινωνικά δρώμενα ή δραστηριότητες, μειώνοντας τα επίπεδα κοινωνικότητάς του. Ακόμα, μπορεί να εκδηλώσει παραβατική  συμπεριφορά, σαν αποτέλεσμα της αποστέρησης. Σαν συνέπεια το άτομο στιγματίζεται και περιθωριοποιείται.

ΗΡΩΙΝΗ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΗΣΗ
   Η χρήση ηρωίνης παρουσιάζει έντονη εξάρτηση (σωματική και ψυχική), ανοχή και στερητικό σύνδρομο.
  
Σωματική εξάρτηση: Η συνεχής ανάγκη για τη χρήση της ουσίας, η οποία συνοδεύεται από επώδυνα συμπτώματα, όταν αυτή διακοπεί. Όταν επέλθει η σωματική εξάρτηση, το άτομο χρειάζεται να κάνει επανάληψη της χρήσης πιο συχνά (κάθε 4-6 ώρες) και ενώ αρχικά η χρήση αποσκοπεί στην αλλαγή της διάθεσης, στη συνέχεια γίνεται αναγκαία για να μπορεί ο χρήστης να νιώθει «φυσιολογικός» και να είναι λειτουργικός .

Ψυχική εξάρτηση: ο χρήστης θέλει εναγωνίως να κάνει χρήση της ουσίας και δεν μπορεί να λειτουργήσει πια χωρίς αυτήν. Οργανώνει όλη του την ζωή γύρω από την ουσία, η οποία γίνεται πλέον αυτοσκοπός. Οι χρήστες ηρωίνης αναπτύσσουν έντονη ψυχική εξάρτηση.
   
Ανοχή: Είναι η ανάγκη αύξησης της ποσότητας της ουσίας, προκειμένου να έχει ο χρήστης τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Στερητικό σύνδρομο: Το στερητικό σύνδρομο εμφανίζεται ως ‘‘αντίδραση’’ στη διακοπή της χρήσης ηρωίνης ( 6-8 ώρες μετά την τελευταία λήψη), κορυφώνεται γύρω στις 48-72 ώρες και  μετά τα συμπτώματα αρχίζουν να υποχωρούν. Είναι μία σειρά δυσάρεστων σωματικών ή ψυχολογικών συμπτωμάτων, που συνήθως είναι τα αντίθετα από αυτά που προκαλούσε η χρήση της ουσίας, όπως ναυτία, αϋπνία, προβλήματα συγκέντρωσης και έντονοι πόνοι σε όλο το σώμα.
   Το στερητικό σύνδρομο μπορεί να λειτουργήσει ως «κίνητρο» επανάληψης της χρήσης για να «απαλλαχτεί» το άτομο από τον πόνο, έστω και προσωρινά.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ
  
Είναι δυνατόν να σταματήσει κάποιος την χρήση ηρωίνης;
Η αποφασιστικότητα αποτελεί το καλύτερο κίνητρο για την διακοπή της χρήσης κάθε ουσίας. Σαφώς, η διακοπή χρήσης ηρωίνης είναι πολύ δύσκολη, όχι όμως και ακατόρθωτη. Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από παράγοντες όπως:

  • την ποσότητα που λαμβάνεται
  • τη σοβαρότητα της διαταραχής και των συνεπειών που έχουν προκύψει από την χρήση
  • τις ταυτόχρονες σωματικές ή/και ψυχολογικές διαταραχές
  • το κίνητρο του ασθενή
  • το κοινωνικό του περιβάλλον ( φίλοι, οικογένεια, γνωστοί κλπ.)

   Η φαρμακευτική στήριξη του χρήστη είναι απαραίτητη, στον βαθμό κυρίως που βοηθάει να είναι πιο ομαλή και ανώδυνη η αποτοξίνωση. Έτσι, ερχόμαστε στο δεύτερο και σημαντικότερο κομμάτι της θεραπείας που είναι η απεξάρτηση.
   Η ψυχολογική θεραπεία, η οποία παρέχεται από ειδικούς στον τομέα της τοξικοεξάρτησης, είναι απαραίτητη καθ’ όλη τη διάρκεια της απεξάρτησης, μέχρι και την κοινωνική επανένταξη του χρήστη, καθώς υπάρχει ο φόβος της υποτροπής.

Στεγνά θεραπευτικά προγράμματα
   Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος, για να κατορθώσει κάποιος την ψυχοσωματική απεξάρτηση, είναι να ενταχθεί σε κάποια θεραπευτική κοινότητα, ανοιχτού ή κλειστού τύπου. Μέσα από την υποστήριξη των θεραπευτικών κοινοτήτων ο χρήστης μαθαίνει να εμπιστεύεται τον εαυτό του και τους άλλους, να αντιμετωπίζει το άγχος και τις συγκρούσεις με εποικοδομητικό τρόπο και να ανακαλύπτει τις δυνατότητές του.  Εφαρμόζεται η αρχή της αυτοβοήθειας και της βοήθειας των άλλων σχηματίζοντας την μικρογραφία μιας κοινωνίας, βοηθώντας έτσι στην επανένταξή τους σε αυτή.
   Επομένως,  προσφέρεται μία δομημένη εμπειρία κοινωνικής συμβίωσης, με την οποία μπορεί να μάθει να αντιμετωπίζει τις διάφορες καθημερινές δυσκολίες της ζωής χωρίς την βοήθεια κάποιας ουσίας, ενώ ταυτόχρονα του δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του, να έρθει σε επαφή με τον πόνο που αρχικά τον οδήγησε στην χρήση και τελικά να τον υπερβεί.
   Ειδικά οι έφηβοι χρήστες, που η προσωπικότητά τους βρίσκεται ακόμα υπό διαμόρφωση, έχουν ανάγκη από μία τέτοια δυναμική διαδικασία που θα τους υποστηρίξει και θα τους ενδυναμώσει, ώστε να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους και να απαλλαγούν οριστικά από τις ουσίες.
   Παράλληλα, στη θεραπευτική διαδικασία σημαντική είναι και η συμμετοχή της οικογένειας του ατόμου. Η οικογένεια μπορεί να βοηθήσει με την αγάπη και την στήριξή της. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται η ίδια να παρακολουθήσει προγράμματα, τα οποία εκπαιδεύουν και στηρίζουν το οικογενειακό περιβάλλον με απώτερο σκοπό την απεξάρτηση του ατόμου. Η οικογένεια καλό είναι να αλλάζει στάση απέναντι στον χρήστη, να στηρίζει την σταδιακή αυτονόμησή του και να δημιουργεί καθαρές και ειλικρινείς σχέσεις μέσα στο οικογενειακό σύστημα.

 Προγράμματα  υποκατάστατων
   Τα προγράμματα υποκατάστατων (προγράμματα μείωσης της βλάβης) είναι μια μορφή «θεραπείας», που απευθύνεται σε άτομα εξαρτημένα από οπιούχα (ηρωίνη) και εφαρμόζονται με τη χορήγηση φαρμακευτικών ουσιών, όπως η μεθαδόνη και η βουπρενορφίνη. Η υποκατάσταση εφαρμόζεται σήμερα σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου καλύπτει περίπου τα 2/3 των θέσεων θεραπείας.
   Στις Μονάδες Υποκατάστασης παρέχεται φαρμακευτική θεραπεία, σε συνδυασμό με ψυχοκοινωνική υποστήριξη και θεραπεία της ψυχιατρικής και σωματικής συνοσηρότητας.
   Πρωταρχικό μέλημα των προγραμμάτων αυτών είναι:
•  η μείωση της χρήσης ουσιών,
•  η μείωση των προβλημάτων που δημιουργούνται από τη χρήση (προβλήματα υγείας, παραβατική συμπεριφορά, εγκληματικότητα),
•  η διασφάλιση της δημόσιας υγείας από τη μετάδοση μολυσματικών ασθενειών (ηπατίτιδα, AIDS).
   Παράλληλα, στόχος παραμένει η απεξάρτηση και η βελτίωση των οικογενειακών και κοινωνικών σχέσεων, καθώς και η ενίσχυση του ενδιαφέροντος για εκπαίδευση/κατάρτιση, για εργασία και για επαγγελματική αποκατάσταση.
   Τα προγράμματα υποκατάστασης δεν αποτελούν την ενδεδειγμένη θεραπεία για όλα τα εξαρτημένα από οπιούχες ουσίες άτομα. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, τίθενται και ορισμένες προϋποθέσεις για να γίνει δεκτό ένα άτομο στις μονάδες, όπως:
•  η ηλικία ( άνω των 23 ετών),
•  η ανεπιτυχής προσπάθεια θεραπείας του εξαρτημένου ατόμου σε στεγνά θεραπευτικά προγράμματα (αν το άτομο είναι άνω των 35 ετών και δεν έχει προσπαθήσει σε στεγνό πρόγραμμα, μπορεί να γίνει δεκτό),
•  η μακρόχρονη εξάρτηση από οπιούχα.
Η χορήγηση υποκατάστατων συνδυάζεται με ψυχολογική παρέμβαση.


ΠΡΟΛΗΨΗ
   Είναι μία θετική διαδικασία (διεργασία), η οποία ενδυναμώνει τα άτομα και τα συστήματα να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των γεγονότων της ζωής και τις αλλαγές, δημιουργώντας και ενισχύοντας τις συνθήκες που προάγουν υγιείς συμπεριφορές και τρόπους ζωής.
   Η πρόληψη, για να είναι αποτελεσματική, οφείλει να συμπληρώνει την απλή πληροφόρηση με μία εκπαιδευτική διαδικασία, η οποία να συμβάλλει στην διαμόρφωση μιας πιο υπεύθυνης στάσης σε σχέση με τις επιλογές που κάνει το άτομο στη ζωή του. Δεν αποτελεί μονάχα μια απλή ενημέρωση διότι αυτή δεν συνεπάγεται τροποποίηση των στάσεων και της συμπεριφοράς.  Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες σύγχρονες μεθόδους ενεργητικής μάθησης, αλλά και με παράλληλα κοινωνικά μέτρα, παραδείγματος χάριν με τον περιορισμό της διαφήμισης βλαβερών ουσιών.
   Τα προγράμματα πρόληψης που απευθύνονται στην οικογένεια, έχουν σαν στόχο την ενημέρωση για τις εξαρτήσεις, τη βελτίωση της επικοινωνίας , καθώς και την ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης των παιδιών. Όταν οι γονείς μπορέσουν να υιοθετήσουν έναν περισσότερο ενεργό ρόλο, ο οποίος θα προάγει την αποτελεσματική επικοινωνία και θα ενισχύει την αυτοεκτίμηση μέσα στην οικογένεια, δημιουργούν το υποστηρικτικό και ασφαλές πλαίσιο, που χρειάζονται τα παιδιά, για να διαχειρίζονται δύσκολες καταστάσεις ζωής. Έτσι, συμβάλλουν στην πρόληψη των εξαρτητικών συμπεριφορών. Επίσης, σημαντικό είναι να βρίσκονται οι γονείς κοντά στα παιδιά τους  και να τα συμβουλεύουν ψύχραιμα,  χωρίς να μυθοποιούν ή να τραγικοποιούν τα ναρκωτικά, γιατί έτσι εξάπτουν την φαντασία τους.


ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Μύθος: « Κατά την αποχή του από τη χρήση ηρωίνης, το άτομο κινδυνεύει να πεθάνει από τα συμπτώματα στέρησης».
Πραγματικότητα:
Ο χρήστης νιώθει πόνους και δυσφορία κατά την αποχή από τη χρήση. Οι  7- 10 μέρες, που διαρκεί το στερητικό σύνδρομο, είναι αρκετά δύσκολες, αλλά δεν οδηγούν στον θάνατο. Συνήθως, τα άτομα μην μπορώντας να αντέξουν τα συμπτώματα στέρησης, θεωρούν ότι κινδυνεύουν θανάσιμα, κάτι που όμως δεν ισχύει.

Μύθος: « Η εισπνεόμενη μορφή ηρωίνης δεν είναι τόσο επικίνδυνη για τον οργανισμό, αφού δεν εισέρχεται στο αίμα»
Πραγματικότητα:
Η εισπνεόμενη ηρωίνη είναι εξίσου επικίνδυνη και εξαρτησιογόνος. Έχει ψυχολογικές και νοητικές επιδράσεις, καθώς με την εισπνοή η ουσία απορροφάται από τους πνεύμονες και φτάνει στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιείται από τους νέους, γιατί θεωρείται σχετικά «ακίνδυνη» και κοστίζει λιγότερο.  Η χρόνια χρήση της μπορεί να προκαλέσει ανορεξία, εμετούς, διαταραχές όρασης και ακοής, παραισθήσεις και αναπνευστικά προβλήματα (ασφυξία).

Μύθος: « Οι τοξικές ουσίες, όπως η ηρωίνη, αποτελούν μέσο ένταξης στην παρέα»
Πραγματικότητα:
Η αλήθεια είναι ότι  οι ουσίες  δεν βοηθούν την επικοινωνία των ατόμων. Η δύναμη της προσωπικότητας, η διάθεση , τα ενδιαφέροντα και η εποικοδομητική επικοινωνία είναι οι καλύτεροι τρόποι ένταξης και κοινωνικοποίησης. Οι χρήστες καταλήγουν να συναναστρέφονται μόνο με άτομα που κάνουν χρήση, με αποτέλεσμα, όλοι και ο καθένας χωριστά, να απομονώνονται από το σύνολο. Ακόμη και μεταξύ τους δεν υπάρχει «αληθινή» επικοινωνία – υπάρχει μόνο η απαραίτητη συνδιαλλαγή που αποσκοπεί στην εύρεση και χρήση της ουσίας. Οι ουσίες έχουν παροδική δράση και αποτελούν ασταθή βάση για να στηριχτούν σε αυτές ανθρώπινες σχέσεις.

Μύθος: «Μια φορά είναι αρκετή για να εξαρτηθεί το άτομο από την ηρωίνη»
Πραγματικότητα:
Η αλήθεια είναι ότι ένα άτομο μπορεί να οδηγηθεί γρήγορα στην εξάρτηση, αλλά μια φορά δεν είναι αρκετή για να επιτευχθεί αυτό. Σημαντική είναι η πρώτη φορά της χρήσης, διότι εάν συνδεθεί με ευχάριστα συναισθήματα αποτελεί κίνητρο για επανάληψη της χρήσης. Ενώ στην αντίθετη περίπτωση, τα άτομα αποτρέπονται πιο εύκολα από την επανάληψή της. Άρα χρήση μια φορά δεν σημαίνει εξάρτηση για πάντα.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
• Μάριος Μαρσέλος, Εξαρτησιογόνες Ουσίες (Φαρμακολογία, Τοξικολογία, Ιστορία, Κοινωνιολογία, Νομοθεσία), ΤΥΠΩΘΗΤΩ ΑΘΗΝΑ

Σχετικές ιστοσελίδες:
• 
www.prevention.gr
• www.okana.gr
• www.kethea.gr
• www.healthnews.gr
• 
www.okana.gr/therapeia.php?cat=3,19

 
 
 
 

Θέματα για εφήβους & νέους Θέματα για εκπαιδευτικούς Θέματα για γονείς

Ρέθυμνο HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες